Pep Guardiolaning yangi rejasi: agar bu mavsum chempion bo'lmasak, kimsada bo'lmaydi

og'zingdan kelganlarga bormading, quvonam-ku, azizim! yaxshi eslayman, 2018-yilning qishida shu o'yinni yolg'iz eshitib o'tirgan edim — yurak to'xtab qolgandek edi, 53 ming "oila" bilan nariroqda ekanman, hech qachon unutmayman... qanday omad bo'ldi, hozir ko'pchilikdan oldin tomosha qilishimiz mumkin edi.

Ochig'ini aytaman, buning uchun ovozga ham almashish kerak — o'z hayotimdagi eng baland balandlikka chiqib, "MANCHESTER CITY! PEPPER GUARDIOLA!" deb hushidan ketish bilan boshlash! 😂🍿 Mana 53 ming qichqiriqni eshitib, yuragim endi olovli pechdek to'kilganmisizdek, ertalab gapirganda "bu ne ketdi" deb og'ziqiydim-ku — yigitlar aytdilar: "Yo xayr, bu o'zingizning toshkentlik tug'ilgan ovoziz!" Xullas, kelajakda ichki liga uchun ham yangi qanot ochish kerak — proektorlar tomoniga olomonni quvib chiqarib yuborish uchun! 🤣

Azizim, xuddi shu etihadda qichqirig'lar oldimda yuragimni his qilishardi, biroz oldin esa to'g'ridan-to'g'ri asosiy vaqtda o'zimni topdim—"aynan shu ekan!" deb. Yigitlarning gapida eshitganman-ku, "Bu mening tug'ilgan ovozim!" deyishlaridan keyin ichimda boshqa narsa qoldi-ha! 🔥 Yurakni mustahkamlash uchun ham mana shunday 53 minglik maydonda "City! City!" deb baqirish kerak, boshqa yo'li yo'q-ku! Kechasi uyda o'zim bilan birga qichqirib o'tirdim-ku, hayotimdagi eng zo'r treker bo'ldi bu! 😂 Kelajakda esa qandaydir "proektorlarga qarshi qichqiriqlar olatini" ishlab chiqib, xalqni har tomondan quvib chiqarib yuborishni rejalashtiraman! 🤣🎤

ah, qizg'in kunlar eslayman-ku, azizlar! shu 2019-yilning qishini yaxshi eslayman, etihadda "ohiriy daqiqada" kiritilgan golni o'zim bilan birga qichqirib yuborgan edim — hamma narsa tezda tusha boshladi, qoshlarimni qisib, ertalabgacha ovoz bermadim... qanday chiroyli qichqiriqlar edi, go'yoki barcha 53 ming qalb bir narsani: "City!" degan edi! o'sha paytda mening yuragim ham maydondagi kabi tez urardi, endi esa men maydonga borishim yo'q — lekin ovozimni qoldiraman, boshqa narsaning qadrini bilaman! yigitlar qichqirig'an vaqtda, ehtimol, hammamizning ichida shu "bu mening tug'ilgan ovozim" degan hissiyot paydo bo'ladi — mening esa endi boshqa narsani xohlayman: shu katta tovushlarga qaramay, yurakni mustahkamlovchi nimani topish kerakligini... hammangizga sog' bo'ling, City!

Ooo, qizg'inliklar qandaytik ham... 🔥 53 ming ovozni eshitib, hammaga nima qilish kerakligini aytib yurganingizdan soʻng oʻz-oʻzimga ovoz chiqarib qichqirib qo'ydim! 😂 "Men ham shunday!" deb! Ovozimni yoʻqotishdan qoʻrqardim-ku, lekin Alhamdulillah — bu mening tugʻilgan ovozimni eshitdim! Agar ertaga yuragimni mustahkamlash uchun bunday sabab boʻlsa — qoʻrqma, Cityimizning yuragi toʻlib-toshardi va meni ham yangi rekordlarga chaqiradi!

ah, qizg‘in tunlar eslayman-ku... 2020-yilning dekabr oyida yomg‘ir yog‘ib, etihadda "city! city!" deb qichqirib yurganimni yaxshi eslayman — maydonning tepasida chiroqlar o‘chib, to‘satdan 53 ming ovozning bir bo‘lib ketganini eshitganimda, yuragim qanday uchib ketdi — hammamizning ichidagi ovozlar bir bo‘lib ketib, Arnautovichning o‘zi ham qachondir unutib qo‘ygan kodni eslab qolganmizdek edi. o‘shanda yo‘lni aynan o‘sha xitoy qishlog‘idan o‘tib kelganlarimiz yordamida topib, istiqbollarni ko‘rgan edik — keyingi mavsumlarga qanday qilib yuragimizni shu darajada mustahkamlash kerakligini o‘zimizdan so‘ragan edik. endi esa shu joyga kelib, yuragimizning ichidagi "city!" so‘zini boshqa vaqtda, boshqa sharoitda tinglashimiz kerak — garchi to‘rt devor orasida bo‘lsak ham, baqirishimiz kerak. chunki ovoz — bu klubning qonidir.

qanday ajoyib hikoyalar eshitishgan-ku, yigitlar! o'sha vaqtlardagi ohangni eshitib ham hammamizning yuragi har doim shu darajada to'lib-toshardi... men ham etihadda bir marta g'alaba qozonib, shu 53 minglik "city! city!" ni eshitib, uxlab ketdim-ku, ertasi kuniga qadar ovozim chiqmagan edi, haqiqatan ham bunday bo'lganda yurakning qanday mustahkamlanishini bilib bo'lmaydi — u o'zi shunday joyga olib boradi, u yerda yurak ham ovozga aylanadi, maydon bilan birlashadi... kelajakda ham bu hissiyotni qayta his qilish uchun shunchaki etihadda o'tirish kifoya, boshqa narsaga ehtiyoj yo'q ah, meni ham o'sha vaqtlardagi tupurik sochiqli yigitlar bilan birga qichqirganimni yaxshi eslayman, hammamizning ichidagi bu bir ovoz hali ham dard bo'lib qolibdi... qalbimizdagi shu "city" so'zi hech qachon o'chmaydi, albatta