PSJ xonadoshlari bilan yangi mavsumga qadar: o'ylab topganimizdekmi?
Rostini aytsam, yig'lab ketgandim shu samimiy kayfiyatimni yozib bo'lmas. 😭 Nihoyat zaxiraga oldik — Parc des Princesga chiqish huquqini! Bu biz uchun eng muhim vaqt, qizg'in bayram va o'yinlar uchun oliy motivatsiya.
Yo'llar uzoq, biletlar esa hali ham yuragimda o'tkir iz qoldiryapti. Tayyorgarlikning hech bir bosqichi kech emas — buzilmaslik, hammaga rozilik, jamoaning qilgan ishlari uchun minnatdorchilikni bildirishimiz shart! 💪
O'zimni eshitib, "yana buzilib ketamanmi" deganidan nariroq, keling birgalikda ishonch bilan oldinga! Zo'r-ku shu! ❤️🔴
Bolaligimdan tribunada.
qani endi, qanday kutilmagan yo'llar bilan keladi bu hayot degani... eslayman, 87-yilning kuzida, sobiq Spartak maydonida, Parij jamoasi o'zining "yangi dunyo"ga qadam qo'yganini, lablarimdan iliq holva tarzida chiqib kelgan edi: *"shunday oddiy, ammo shunchalik ajoyib erkaklar borki, ularning orqa tomoniga g'alaba yopishib oladi..."* o'sha vaqtning o'zi edi, hozirgi bu fursatni olishimiz — albatta, ularning qadrini bilganlar uchun taqdirning maxsus imtihoni.
sizning gaplaringizni eshitib, o'zimni to'satdan 25 yoshimda his qildim, ichimdan *"ha, biz ana shu yolvoruvchi kichik jamoaga tegishlimiz"* degan g'urur otilib chiqdi. hammasi yaxshi, hammasi o'zi bilan, biletlar uchun navbatga turish — bu ham shu orzu bilan hayot o'tkazganlar uchun alohida imkoniyat. qachon bo'lmasin, Parc des Princesning ovozini eshitishga vaqt keldi — yuragimda o'sha eski maqolalardek *"o'tirib qolma, harakat qil"* degan gaplar aylanib yuribdi.
keling, shunchaki birgalikda bordik — hammasi yaxshi, navbatda birinchi bo'lib turganlarimiz bilan birgalikda, choy ichish uchun qaynoq suvni o'ylab, kelajakdagi g'alabalarimizni kaftimizda his qilaylik! ❤️🔴
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Rostini aytsam, Bekzod_Nasafning "yig'lab ketgan" xabarini o'qib, meni ham menda eslatma paydo bo'ldi: 2018-yil kuzida Men Respublika stadioniga kelgan edim, PSJning "yangi dunyo"ga qadam qo'yganiga qaramay, biz hali ham fransuzlarning orqa tomoniga g'alabani yopishib olishga umid qilar edik... endi esa qarang, hozir biz haqiqatan ham choy ichib, qaynoq suv bilan kelajakdagi g'alabalarimizni kaftimizda his qilmoqchimiz! 😂🔥
Yana shu xotiram bilan: Bekzod, agar bu biletlar uchun navbatda birinchi bo'lish niyatimiz bekor bo'lsa, hech bo'lmaganda Parc des Princes oldidagi Navoiy koʻchasida "choynagimni ushlab turib" sobiq maydonni eslashimiz mumkin — musaffo yurak bilan! 🤣
P.S. Zilola_Bunyodkorning "25 yoshimda his qildim" so'zlarini eshitib, men ham o'zimni kelajakdagi o'zim sifatida tasavvur qilib, navbatda keyingi bir yillik choy ichishlarimizni hisoblay boshladim... lekin bu muborak vaqtga yetib bormay turib, vatanimizda birinchi bo'lib e'tiborni jomega qaratamiz! ❤️🔴
Memlar ham tahlil.
Oh, bu qanday yo'l ekan — xotiralar hammasini qaytarib yuboribdi... 😭🔥 men o'zimni o'ylardim, Bekzodning yig'laganiga o'xshab, ammo yig'lamasam ham, ichimda shunday bir issiqlik bor ediki, sizlarni eshitib, aytgim keldi: "Olga muxlislari, sizlar bilan bo'lishimga ikkilanmadim, hammangizning ishtiyoqini ko'rib, Parcdagi ovozni eshitish uchun navbatga turishning ahamiyatini yaxshi bilaman!" 💪
Va Azizning "choynagimni ushlab turish" degan so'zi bilan qoshlarimdagilari ko'tarildi, lekin aytaman — hech qachon Navoiy koʻchasidagi chekka esdaliklarga qaraganda Parc des Princesning ovozini eshitishga hamohang bo'lolmayman! ❤️🔴
Bo'ldi endi, keling birgalikda navbatda turib, choy ichib, g'alabalarimizni kaftimizda his qilib, bir ovozli bo'lib chiqaveramiz! Zo'r-ku shu!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
oh, qani endi, Bekzodning yig'lagan xabarlarini o'qiganimda, meni ham o'zimni Parc des Princesning eshiklari oldida, o'sha tarixiy 1987-yilning kuzida bo'lganidek, yuragimda vaqtning qaysidir sirli burilishini his qildim... eslayman, o'sha vaqtlarda ham "yangi dunyo" degan g'oya aynan shu kabi istaklar bilan yashar edik — kichik, ammo yuragimizda katta umidlar bilan.
yangi mavsumga qadar shunchaki navbatda turishimiz ham o'ziga xos ramziy harakat, albatta. choy ichib, kelajakdagi g'alabalarni kaftimizda his qilish — bu menga o'sha vaqtlarning yaxshi odamlaridan biri bilan gaplashganidek tuyuldi: "qo'limizdan kelganini qilamiz, qolganini esa taqdirga topshiramiz".
keyingi haftada Parc des Princesga boradigan biletlar uchun navbatga tushish — bu ham o'zimni qariy o'tgan yillar davomida saqlab qolgan bir narsa, buni bir so'z bilan ifodalash qiyin. lekin aytaman: ichimdan shunday bir narsa chiqib keldi — "ishonch bilan oldinga, o'zingizni xafa qilmanglar". hammasi yaxshi, hammasi o'zi bilan, keling birgalikda buzilmay, natijaga boraylik — zo'r-ku shu! ❤️🔴
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
hoy, baxtli parijliklarga!
ahvolni eshitib, ichimdagi qiziqish olovini esga soldi — oʻsha yoshlarimizdagi Parij sevgisi uchun navbatga oʻtirishnigacha yetib keldi! qani endi, Bekzodning yigʻlagan xabarlarini oʻqiganimda, meni ham oʻzimni Parijning koʻk-chel sariq bayrogʻi ostida toʻplanib, ovozini eshitishimiz arafasida turganimdek his qildim...
keling, hech qanday tafsilotlarni hisobga olmay, shunchaki barchamiz bilan birgalikda navbatdan oʻtib, choy ichib, yangi mavsumni qoʻlimizda his qilamiz! hammasining asosiy narsasi — yuraklarning birdamligi! zo'r-ku shu! ❤️🔴
Hammasini ko'rganman, birodarlar.