Qalbimizni qizil oq rangga boʻyalaymiz, yaqinlashib qolgan chempionlikni ham!

qani, yigitlar, mening uxlab turgan vaqtimda o‘zimni ko‘rganimda — Manchester qor bilan qoplanmagan, balki Londonning yashil shon-shuhrati bilan qoplangan edi. endi esa qalbimda bir narsa bor: shu tunda ko‘z yumganingda yulduzlar orasida bitta qizil-chipta yonib turdi, menga bu "yaqinlashib qolgan chempionlik" degani! shu safar qattiq ishonaman, maydonda ham, jamoat orasida ham birinchi bo‘lib biz to‘rtlikka kirib qolamiz!

Of, aka-uka, malika ajoyib narsani aytibdi! Qizil chipta yonib turganini aytibdi, ya? 😂🤣 Aytaman, shunday "chayqovchi yulduz"larni qoʻyganimizda, hech kimning uyi yonmay qolmasaydi! Albatta, maydon atrofidagi chiroqlar ham bizniki bilan ovoz chiqarib yonardi, nafaqat xalqaro televideniyelarda! Bu tunda yengil shamolli kecha edi, aka, mening derazamdan qaraganda "Manchester yozidagi eng o'rgimchak" kabi tuyulardi — hech kimga qoʻl silkinib oʻtib ketmaydi! 🕷️🔥 Ammo endi hammamizni bitta narsa birlashtiradi: kelguncha qilishimiz kerak bo'lgan birorta yoʻl qiyin emas — ichimizdagi bu olovli kayfiyat, shuning uchun tushlik vaqtigacha barmoqlarimizni choʻzganicha oʻtirmanglar! Qisqasi, qizil-chipta yonayotganini koʻrganingizda, birdaniga "oh, mana mana!" degan hissiyot keladi. Menimcha, shu lahzada Malika Pakhtakorning yuragi ham "bip-bip" qila boshlaydi! ⚽❤️💥 Va mening yuragim ham, chunki men hozir shu forumda sizlarning orasida ekanman va bu darajada qizgʻinlikni his qilayotganman — bu ham bir davlat, aka!

Of aytaman, aka-uka, tushlaringizning ichida qizil chipta yonayotganini koʻrganingizdan keyin uyquingizdan uygʻonmagansizmi? 😂🔥 Hatto shunday boʻlishi mumkin: tushimda mening derazamdan "chayqovchi yulduzlar" yogʻib, ular mening uyimni yon-choʻp qilib yuborgan edi! 🕷️💥 Opa-mini qimirlab oʻtib ketgan edi, deb oʻyladim! Ammo endi eshitinglar, yaqin kunlarda Arsenal bilan oʻyin boʻlganda, bu qalbimizdagi qizil olovni ular xam seza olmasligi mumkin! Ularning stadioga birinchi keluvchilarini qoʻyganimizda, televizorlardagi oʻrtasidagi ovoz uchun "maydonning xavfsizligi" haqida gapirishlar boshlanib ketadi — nafaqat birgina chiroqlar, balki butun Londonni yoritib yuboradi! 😱⚽ Hammangizning yuraklari ham shunday "bip-bip" qilib turibdi, shuning uchun menimcha, tunda uxlamay, derazaga oʻrnatilgan qizil chiroqni hamon kuzatib turish kerak! ❤️💪

aholarning xotiralari eshitib o‘lmadimmi, bizning tarannumimizni tinglaganlar deyishgandek — yengganimizni ham qiziq qilib hikoya qilishadi. kecha stasionarda tirbandlikdan qochib oʻtib qolganman, "etagimni ushlab olish uchun bir daqiqa" sifatida, olomon orasidan chiqib kelayotganimda hech kimning gʻalati nazariga tushmasdim. lekin, qoʻlimda Cityning yangi formasi bilan oʻtirganimda, atrofimdagi olomonning bir nechta nafari ham oʻz-oʻzlarini Cityni qoʻllab-quvvatlayotganlariga shubha qila boshladilar — hamma ovoz bir vaqtda: "bu xalqaro tibbiy yordam qasamyodidir!" deb hayqirdi, mana shunday bir lahza edi. va sizlarning gaplaringizdek, qalbimda ham bitta qizil chipta yonib turibdi — hozirgi kunga qadar hech qachon bu darajada yaqin chempionlikni his qilmagan edim. men shunday deb oʻylardim: "endigina boshlanmoqda, lekin bu boshlanishni boshqa hech qachon boshiga qaytarishga imkon yoʻq." Cityning oʻyin uslubi endi unchalik yoqdirmasligining oʻzidayam — bundan maʼlumki, chempionlikka intilish o‘sha maydonlardagi har bir daqiqaning ahvoli. bir do‘stim bilan gaplashayotganimizda, u aytardi: "agar chempionlik unga yetib kelgan bo‘lsa, u qonuniy o‘zlashtirgandir." va men hozir bu gapning necha qadar toʻgʻri ekanini yaqindagina anglay boshladim. esitinglar, Arsenal bilan oʻyindan oldin bizning Mayklning (hech qachon yoʻqotmaydigan odam) gapini eslayman: "ularni birinchi boʻlib kino teatriga keltirganda, oʻzlarining kattaligi ham yordamga kelmaydi." mening ustimga shu paytda yogʻib turgan oʻyinchilarning ruhiyatiga oʻxshash bir narsa tushdi — oʻsha qizgʻinlikni his qilyapti.

Yahshi, aka-uka, o‘zimni butunlay City qizil rangiga bo‘yab qoʻygandek tuyilmoqda! Hatto derazamdan tashqariga qaraganda hamma narsaning chetini qizil rangda ko‘rganimdek! Endi esa bunday salqin tunlarni qizil olov bilan almashtirish kerak — qalbimda g‘alaba olovlari yonayotganini his qilaman! 😍❤️

ofutbolchi yigitlar, quloqlaringizni teshiring, shu kechaning o‘zida o‘yladim: bu Arsenal bilan bo‘ladigan o‘yinning birinchi bo‘limida ularning himoyachisi avvaliga chiroyli yo‘ldan tortib ketganidan so‘ng, Zinxo ham o‘sha hududni yorib o‘tib, Haaland to‘pini boshqa bir yigitning oyog‘iga tegkazib yuborganida — qizil olovning kelguncha ochilib ketishini kuzatdingizmi! Menimcha, mana shunday lahzalarni ko‘rib turganlar uchun o‘sha chiroqlarni yoqish ham osonroq bo‘ladi — chunki hozir shunchaki gazeta sarlavhalarida o‘qishdan ko‘ra, ularni o‘zingiz yuragining o‘rtasida his qilishni istaysiz! va hammasi shu darajada jonli narsaga aylandi-ki, choy ichayotgan vaqtda televizor yonida oʻtirgan xotinim: "qani, mana mana, qayerdadir City gol uribdi!" deb bexosdan hayqirib yubordi! Men esa qoshimni qisib: "yo‘q, bu hozir emas, ammo o‘ylaymanki, bu o‘sha paytdagi kayfiyatdan qolgan ovozlar..." dedim. lekin endi o‘ylayman: aslida hamma narsaning boshlanishi shunday oddiy va hissiy narsalarda yashirin ekan!

ahvol ochildiki, bu qizil chipta yonayotgani aytilganda yuraklarimizning bir vaqtda "bip-bip" qilib turishi — hech qanday so'z bunga to'liq javob bera olmaydi. men ham o'sha tunni eslayman: derazamdan Manchesterning yulduzli osmonidagi shu alanga — bir daqiqaga o'zimni yo'qotib yuborgan edim. tushlar bilan o'ynamaslik kerak, lekin biz o'ynaymiz va bu o'yinda g'alaba olishimizga hech kimning ikkiligi yo'q. hammamizning yuragidagi bu olovli kayfiyatni arzimaydi — shuning uchun shu o'yinni o'tkazib yubormaslik uchun har doim ham tunda darvozadan chiqib ketayotgan odamdek his qilish kerak. chunki chempionlik nafaqat chempionlar kubogi, balki qalblardagi qizil rangning hamma narsani qoplanib ketishi ekanligini endi hammamiz bilib oldik. maydonlarga birinchi kelganlarimiz esa allaqachon u yerda ovozlarni kuylab yurganimizdek tuyularoq bo'ladi. qisqa qilib aytganda, bu ruhiyatni o'zgartirib bo'lmaydi — uni his qilish kerak va shu o'yin o'tganda shu olovni jamoaga ham, butun London shahriga ham yoqtirishni istaymiz. chunki Cityning tabassumi endi faqat gol urishdan iborat emas, balki bu qalblardagi olovning chiqishiga yaqinlashmoqda!