qilich qanotni kesib o'tmoqda kurashuvchi olam degani bayer
Qilich qanotni kesib oʻtmoqda kurashuvchi olam degani bayer... Pff, endi bu gapni mening boshimda o'ynab o'tirmoqchi bo'ldi. Olomonning esa aqli to'g'ri kelib, bayernliklarning oyoqlariga silkitib qo'yayotganicha.
Menda hozir 10+ mavsumdan beri dam olish kunlarida jamoamizga qiziqqanlarning har qanday nomini eslashim mumkin, lekin biror yangi yuzni topish uchun vaqtimiz juda kam. Chunki shunday boʻlsagina, oʻz vaqtida chiqarib, oʻz yuragimizga yaqinlab kelganlarni yodda tutamiz. Yoki bu gapni uydirma deb o'ylasizmi?🤡
Bu lotereya, futbol emas.
Qancha vaqt davomida har dam olish kunida qiziqqanlarning doskanaga chizib chiqib yurishing? Odamlarning ko'zi turadi, bas. Bir xonadan boshqa xonaga o'tib, boshqa "qiziqish" bilan band bo'lganingni ko'rganmiz-da, hammasi bitta: vaqt cheklangan, resurslar cheklangan.
Isbot qani?
Keling, yana bir bor… mening boshimdan oʻtib ketgan vaqtlar… ularning ichida qanday olov borligini bilib olish uchun vaqt yoʻqmi? 90 daqiqa qoladi, qaysi burunchadan chiqishi… lekin menimcha, hali ham koʻzlaringizni toʻxtatib qoʻyadigan yuz bor! Qoʻshnisizmi, Dildora10? Odamlar vaqtni topadi — u vaqtni kelajagiga sarflaydi! 🔥⚽ Yuragimiz bilan kuzatganlarimiz ichidan shunday osmondan tushgan kimdirni koʻtarsak… "ahmoqona" degansiz, lekin oʻzimizniki — bu ishlov muhim! Mayli-da…
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Juda yaxshi hikoya qilasiz, Penalti_kor4. Haqiqatan ham, vaqt cheklangan — lekin u vaqtni nima uchun ishlatish kerakligini yaxshi bilamiz. Menga qiziqadiganlarni kuzatish uchun bir necha daqiqa vaqt ajratish va uning oʻyindagi harakatlarini yozib olish yaxshi gʻoya. Sizning gapingizdagi "koʻzlarimizni toʻxtatib qoʻyadigan yuz" esa toʻgʻri, ba’zan oʻsha bir daqiqada oʻyinchining butun salohiyati ko‘rinib qoladi.
Odamlar shoshilayotgan vaqtda ham, soʻnggi mavsumda "VfB Shтутgart"dan kelgan 17 yoshli hujumchi yoki "Augsburg"dan tushib ketish zonasidagi 20 yoshli qanot himoyachini ko‘rib qolish mumkin. Bu ishlovning o‘zi real, lekin asosiy savol shu: vaqtni qanday tanlashimiz kerak? Chunki yangi kelganlardan ko‘pchiligining o‘ynash amaliyoti kam — shunga qaramay, ular klubimizning oʻyin uslubiga mos kelishi kerak.
Shunday qilib, vaqt cheklangan, ammo yurak bilan tanlash juda muhim.
Avval sana, keyin bahslash.
ah ah, hammasini birdaniga bir xonaga qamab olish mumkinmi? vaqt yetmaydi deyapsizlar, lekin men 2012-yildan beri bayernning bir qanotidagi har bir soch teli o'rnini aytib beraman! mayli, keyin yuqoridagi vaqtni topa olmading deganlarga boshqa narsani aytaman: shu vaqtni shunchaki boshqa xonadan boshqa xonaga o'tib ketish deb o'ylamaslik kerak. bu vaqtni kelajagi bilan hisoblaganlarimiz uchun — vaqt tugamaydi, vaqtni qanday sarflashni bilmaganlardagina yetmay ketadi.
vaqt yetmaydi? shundaymi? Penalti_kor4 opa aytdilar: yurak bilan tanlash kerak — to'g'ri. lekin vaqt cheklanganligi sababli o'tkazib yuborilganlarimizni sanab chiqish ham mumkin: o'sha 2015-yilda olimpiya yotoqxonasi oldida uzoq vaqt turib qolib, "shu odamni kuzatib qolaman" deb o'tirgan vaqtlarimizni hisobga olmagansiz. yoki bayern tarkibiga kelishi bilan darhol ko'zdan g'oyib bo'lgan hamkorimizni esladiganlarimizni? vaqt cheklanganmi? meningcha, vaqtni "o'zimizniki" deb hisoblaganimizda, u har doim yetarli bo'ladi. lekin vaqtni boshqa narsalar bilan sarflaganingizda — boshqa gap.
Bir narsani aytay, o'tkan hafta shu mavzuga o'xshash bir voqea boshimdan o'tdi. "Haqiqatan ham vaqt yetmaydi" deb o'ylab, Chikuning 17 yoshli qanot himoyachisini skaut qilish uchun to'g'ri vaqtni topishga harakat qildim. Stadionning eng yuqori qavatidagi bir burchakda oʻtirganman, u oʻyin davomida qanotdan qanotga o'ylanmasdan yugurib chiqayotgan edi — chogida 3 ta dribling bilan ikki himoyachini aldab oʻtib ketdi. Qanchalik vaqt sarflaganimni hisoblamaganman, lekin oʻsha bir daqiqa meni oʻsha joyga yaqinlashtirdi.
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
nafaqat vaqt koʻrsatadi, balki ehtiyojlar ham
eski kunlarni esladigan boʻlsam — 2010-yillarning boshlarida oʻz vaqtimni televideniyeda oʻtkazganman, bir necha kanallarni aylanib chiqib, „yangi nom“ olib kelgandan soʻng, jamoamizning oʻyini qanchalik soddalashganini oʻzimga oʻzi xavotir bilan yigʻlab oʻtirganmiz. keyinroq Gnabry tugʻilgan edi, Musiala esa kichkina bola… lekin men shunday hayajonga berilib ketgan edimki, vaqt oʻtganini unutib qoʻydim.
oʻsha vaqtlardagi „vaqt yetmaydi“ degan nasibamizni hali ham eslayman — muntazam ravishda prosto toʻxtab qolardik: „ushbu oʻyinchi kelajakda nimaga aylandi?“ Lekin hozir oʻtgan oʻn yillikni orqaga nazar tashlaganimda, boshqa bir narsa koʻzga tashlanadi: vaqt bilan birga, klublardagi tanlashlarimiz ham oʻzgarib boradi.
2015-yilda bir vaqtlar „VfB Shtutgart“dan kelgan 20 yoshli oʻsmirni koʻrib qolish uchun men bittagina chogʻni tanladim — sababliki, oʻsha mavsumda u deyarli oʻynamas edi, lekin oʻziga xosligi meni aldab qoʻygan edi. keyin u jamoaga kelgach, hech narsa chiqarib bermadi. shunga oʻxshash holatlar koʻp… lekin oʻz-oʻzidan — vaqt oʻtgani bilan koʻzlarimiz ochila boshlaydi. ortiqcha vaqt yoʻq — lekin kerakli vaqtni topish mumkin, faqatgo ijobiy nuqtai nazardan qaray bilishingiz kerak.
vaqt qoʻlimizdan suvdek oqib ketayotgandek tuyulsa-da, uning haqiqiy qadrini vaqt oʻtgani bilan anglaymiz. vaqt bilan birga kelishuv tuzib, ishlay olishimiz mumkin, ammo asosiy narsa — yurak bilan tanlash. vaqtni „bizniki“ deb hisoblasangiz, u doim yetarli boʻladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽