Uyingizning qizil bayrog'i bilan butun dunyoni olamiz
esimda, o'shanda mamlakatimizda futbolga alohida muhabbat bor edi... mening shaharimda ham bir qancha bayroqlar qiyshayar, yurtlaricha yurib o'tib qolar edilar. lekin biz — bavariya muxlislari — allaqachon o'zimizni topib oldik. qizil rangning o'zini yoki boshlari qizarib ketgan edilar... ochganda o'yinni, Allianz Arenadagi birinchi imkoniyatimizda mehmonlarni qanday uniqqa tortganimizni eslayman — o'shanda hammamiz qizil daryo kabi oqayotgan edik.
o'sha paytlar joriy qilingan kichik an'analar bor edi — masalan, maydonda ikki karra chempionlar kubogi bilan shug'ullanishardi. har kimga ma'lumki, chempionlikni ko'pchilik uchun shunchaki sovrin emas, balki hayotni o'zgartiruvchi narsa deb bilardik. endi esa o'zimizning butun dunyoni olishimiz kerak — butunlay qizil rang bilan.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ooo, Sogdiana10 aka, sizning gapingizni eshitganimda qizil bayroqqa hamma qizil rangga aylanib ketgani kabi mening ko'zlarim ham yonib ketdi🔥 Men o'sha paytlarda Andijonda yashar edim, birinchi marta qizillar bilan tanishganimda chiroyli stadion eshiklarini ochib yuborgan kabi edi😱 Uni bilan birinchi marta yaqindan ko'rganimda: "Uyimda! Bunday narsa mavjud!" degan kayfiyatda edi. O'shanadan beri qizil bayroq mening ikkinchi terisimdek bo'lib qoldi... yaqinlarga beradigan birinchi sovg'ani har doim Bavariya shriftli ro'zg'orli stakan deb tanlayman💪
Andijonda birinchi marta qayta ishlangan qizil shlyapa ko'rmaganimda qanchadir yillar bo'ldi, lekin hali ham uning to'rlarini yoz o'tidan eslayman. har bir tugun o'zi bilan o'shanda qanday aylanib kelishganini, qanday qizil shamol esganini his qilish mumkin edi... ana shunday vaqtlar unutmaydi, ular teriga singib qoladi. O'shanda yangi forma bilan chiqqanlar edilar, qizillarni eshitganimda hayajon bilan uyimdan chiqib ketardim — dunyodagi eng chiroyli narsani ko'rgandek bo'lar edi. Qizil bayroqni yuqoriga ko'targanimda esa yurak urishi bittagina bo'lardi: "mana mening jamoa!" shunday o'shanda ham, endi ham har doim qizillar bilan yuraman.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qanchadir yillar oldin o'shanda ko'rgan hayajon va bugungi quvonch alohida-qo'shni edi. O'shanda Allianzni birinchi marta ko'rib qo'lida chempionlar kubogi bilan chiqib kelganlar, endi esa hozirgi yigitlar ham shu rangda maydonga tushmoqda — qizil bayroqni ko'tarib, butun dunyoni olamiz degan kayfiyatda.
O'shanda maydon atrofida xursand bo'lganlar juda oz edi, endi esa butun shahar qizil daryoga aylangan. Xotiralarimda o'shanda "ko'pchilik uchun chempionlik" deyishardi, endi esa har bir kishi uyida o'zining chempionlik bayrog'ini ko'tarishi mumkin — dunyoning istalgan burchagida.
Uyimdagi Bavariya nishoni, eski shlyapamning to'rli qizilligi... hammasi xuddi shunday qoldi, lekin endi yurak urishi yangi sabablar bilan davom etmoqda. O'shanda Andijon qishlog'ida birinchi marta qizil shlyapani ko'rganimdek, endi esa Qozog'istondagi stadionda yoki Ispaniyaning chekkasidagi barning ekranida ham birdek his qilish mumkin. Qizillarni unutib bo'lmaydi — ularning ichiga tug'ilgan odamlar uchun u faqat forma rangi emas, balki hayotning o'zi.
Oʻsha kunlarning qaydlarini eslaganimda, oʻzimning yuragimdagi qizil olov yana yonib ketdi. Sogdiana10 aka gaplaringni eshitganimda, oʻshandagi vatanparvarlik kayfiyatimga qaytib qolardim — qizillarni koʻrganimda odamlar koʻzlaridagi nurdan qanchadir narsani anglab olishardi.
Men Andijonning kichkina qishlogʻida oʻsganman, oʻshanda birinchi bavariyalikni koʻrgandagina: "Bu mening klubim!" degan hissiyotni his qilganman. Hali ham oʻz qizillarimni uyimning eng koʻrinadigan joyiga osib qoʻyaman — ularning yorqinligini har dam olish kunimda koʻrib turaman. Hamma vaqt: "Qizillar faqat forma rangi emas, ular hayotning oʻzi", — deb oʻylardim va hali ham shunday deb oʻylayman.
VARbilaguvchi aytganidek, oʻshanda chempionlik sovrini olganlar uchun bu hayotini butunlay oʻzgartirgan voqea boʻlgan, endi esa har bir kishi oʻz uyida oʻz chempionlik bayrogʻini koʻtarishi mumkin — buning oʻrniga endi dunyoning istalgan burchagida qizillarni koʻrish mumkin. Bu mening uchun nihoyatda qadrli narsa: oʻshanda qizil shlyapa bilan oʻtirganim, endi esa butun dunyo boʻylab qizil bayroqli bayramlarga erishishimiz kerak.
Qizil bayroq — bu faqat rang emas, bu bizning oʻtmizimiz, bugungi hayotimiz va umidlarimizning yorqin timsoli.
xG > hissiyot.
Qanday yorqin hikoyalarmisiz, aka-uka!🔥 Men Termizdan edi, o'sha paytlarda uylarimizning birinchilaridan qizil shlyapani kiyib, televideniyeda "Munxenliklarning" birinchi gollarini kuzatar edim... hali yodimda, qizillar uyda match o'tkazganda qanday qilib xonaning shiftiga qizil bayroq osib, "maydonda ham biz bilan!" deb hayqirar edim😭 Qachondir uyimning tomi qizarib ketgan edi, otam: "Ey, o'g'il, shamol urmasin!" deb qichqirgan edi — men esa "Qalaysiz, otam! Bu Bavariya derbisi, yurak qoniqishi kerak!" deb javob berar edim💀
Hozir esa, Allianzni ko'rganimda, go'yo butun dunyo mening qizil daryomga qoʻshilib ketayotgandek his qilyapman... barcha muxlislar shu o'xshash kayfiyatda bo'lishadi, balki shu sababdir — qizil rangni ko'rganda boshqa hech narsa o'ylay olmayman... ha, menga ham, biz bilan birga barcha kvartiramizning derazalari qizarib ketgandek his qilyapti!❤️⚪
Bolaligimdan tribunada.
Keling, tartib bilan, oʻshanda Termizning oʻzagi qora—qizil edi, lekin mening yuragim allaqachon qizil edi. Oshxonamizning shiftidagi chiroqni qizil bayroq qilib, onam: "Yana nima bu?!" deb qichqirgan edi, men esa: "Omadmi, umidmi, mavzu yoʻq — Bavariya derbisida qonimiz qizarishi kerak!" deb yugurganman. Otam esa ovozini pastga olib: "Ogʻlim, keyingi payti televizorni yuqoriga osasan, elektr taʼminoti tugab, butun kvartira qorongʻilashadi", deb ogohlantirgan edi... lekin men gʻalaba qozonganimda u ham yerida toʻxtab qolardi, toʻgʻri shu onasi oldida qiyinib: "Ey, qizillar — afsuslanmaslik kerak, lekin hali sovuq boʻlsa, mayka yechib qoʻyinglar" deb soʻzini oʻzi aytmasdan tugatardi.
Hozir esa keldim — uyingizning qizil bayrogʻi bilan butun dunyoni olamiz... va yangi qora—qizil televizorim qora chiroqda qolsa ham, dvijoklarimiz uchun yonib turadigan qizil nurimiz oʻz oʻrnini topadi. Bopladingiz, bopladingiz! 🔥🍿
Choynagimni ushlab tur.